سیاه سفید حمید شاینینگ

متن آهنگ سیاه سفید از حمید شاینینگ

چته چرا دوباره قفلی روی خاطرات با اون اتاق نقلی نمیخوام برم سراغ مورفین شک دارم حتی به ثبات خورشید

زندگی مون یجا مرده میشنوم ولی صدام کن هی همه یه رنگ سيا سفید بود تلویزیون ولی دلا ۴ کی

میشمردیم لحظه هارو ما نمیگنجید وصف حال ما توی دو تا بیت و اصل حال ما کردیم حالا رفته نسل ماكنار

ناظم میگفت بچه ها به صف من ا بچگی تخس عجین بود تخته با اسمم نمیشکستیم با ضربه های سخت

با اینکه رو میشد دست مایکسر

پسرک دردسر ساز گریه های بعد دعواش سفره هامون خالی بود ولی هیچکس نداشت ترس فرداش

لکه ننگم بودم حالا حیرون و سرگردونم نمیخوام باشم دنبال آینده به بچگی برگردونم

اینجا از بی کسی یخ میکنی ولی باز باید با غمها بجوشی فقط خودتی و تنها به گوشی لعنت به قطار روزگار که رسوندمون از معنا به پوچی

افکارم شد کم کم حیرون خوشبختی از من هی دور دیگه حتی یادم نمونده آخرین شادی و خندم کی بود

روزایی که نیست انتخاب ما ناگزیرم به انتهای راه خیلی سوالامو بهش رسیدم ولی نمیام باز با امتحان کنار

هی میخواستم بنویسم از اونا که دیگه حالا زنده نیستن شده کل زندگیم سرد میگفتیم کی میرسیم به سن ۲۰ پس

ولی افتادیم تو راه سی شد دونه دونه موهام سفید از آدم خوبام کسی نمونده و نمیشه باز به اون دوران رسید

یروزی توهم قاب میشی پس بچه هات بجات میشینن ولی حس میکنم تو همون روزام هر وقتی که خواب میبینم

کورس ۱:

کاشکی جا میموند توی همون روزا جسمم

چرا این روزا طلسمم

چرا موبه مو میمونه یادم حتی وقتی از یاد میبرم اسمم

منو میکشن این آدمای بی قلب که

از صبح تا شب فقط پی آهن پاره میرن

دلم مامانمو میخواد و یه بغل محکم اون آلبوم سیاه سفیدو ساعتا ببینم

ورس ۲:

چه آروم بود خواب شباش تو اکیپا نخاله نداشت

هفت خط شدن ا ما ساده تراش ما هم کم کم شدیم قانع یواش

فلاکت نمیکرد هر قشر و تهدید آخرین نسلی که عشقو فهمید یه نفر برم گردونه بدم این روزای زشتو تغییر

مامان تو مشتاش پر قرص نبود همگی جمع دور سفرمون کاشکی میشد برگشت به روزی که زنگ ریاضی بود کل غصمون

دنیا قشنگ بود | دوربین ما وقتی که نبودن خون دیده هات نمه نمه امید جون میده آه وقتی قهرمان زندگیت به زور میره راه

اینا فراموشم نمیشن و میمونن یجام بغضا در دو میخونن بجام گاهی خاطرات و بو میکشم میزنه بیرون از چشام

خالی میشه توی قلبم وقتی بم میخوره بوی قبلا ریز و درشتمون توی دردن تيغو حس میکنم روی گردن

انرژی فول بود بعد هفت صبح چرا ذو قامون قطره قطره ذوب میشن و پیمونه رفته رفته پر کی پیرشدن نسل من چطور

میکردم زندگی رو توی رگام حس پر انرژی الان فس نمیگرفتن برات ژست ماها مصون بودیم لای پرانتز

بود همه چی و هیچی نبود نمونده هیچکی پهلوم هیچی نگو بذا بگذره این روزای پیچیدمون

نسل ما یه حادثست شما سوخته اید و ما خاکستر گونه های خیس باد سرد حال میکنم من با حسم

سیگاراتو نخ نخ میکشی بلکه از حس گناهت بخشیده شی چرا دست بالا نمیگیره دنیا (چرا؟) هر چقدرم که قد میکشی

دلخوشیمون زود به انقضا رسید دادا میگیری استخاره چی؟ گرون باش قبل اینکه استفاده شی شوخی نداره این قصه با کسی

کورس ۲:

قدمیا فرق داشت نمیشد ذوقمون کور

دورنمیزدیم همو سر دوقرون پول

هیچی نداشتیمو همه چی دورمون بود

آره همه چی اونموقع خوب بود

اینجا دنیامون ناز داره فقط

منم کل زندگیم شده داستان غلط

عقربه ها سریع جلو میرن

و ساعتی که از زندگیم باز داره طلب